บารมีรูปหล่อบูชาท่านพ่อองค์จตุคามรามเทพ ๕ นิ้ววัดพุทไธศวรรย์ปี ๒๕๔๗

 เขียนไว้เมื่อ 8 พ.ค.2551

ด้วยบารมีแห่งองค์ท่านพ่อจตุคามรามเทพ ผมและครอบครัวได้รับความเมตตากรุณาจากองค์ท่านพ่อจตุคามรามเทพ ย้อนไปเมื่อปี ๒๕๔๗ เป็นช่วงที่ในเวปuamuletได้มีการประชาสัมพันธ์ถึงรูปหล่อองค์พ่อขนาดใหญ่ที่วัดพุทไธศวรรย์ ที่ได้โกผ่องมาร่วมสร้างไว้ ลูกพ่อที่อยู่ใกล้ๆโดยเฉพาะทางกรุงเทพฯจะได้เดินทางมากราบไหว้องค์พ่อได้สะดวก ไม่ต้องเดินทางไกลไปถึงศาลหลักเมืองนครศรีธรรมราช ผมเองก็ดั้นด้นขับรถจากลำปางมากราบองค์พ่อที่วัดพุทไธศวรรย์ ช่วงนั้นกระแสองค์จตุคามรามเทพยังไม่แรง ที่วัดยังมีลูกศิษย์ลูกหาเข้ามาน้อย ผมได้มีเวลากราบท่านอาจารย์อติโชติ ก็ได้กราบเรียนท่านอาจารย์ว่าตัวผมเองนันหมดสิ้นความสงสัยในบารมีของท่านพ่อจตุคามรามเทพ และไม่ขออะไรที่เกินกว่าที่ควรได้ อย่างถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง ไม่เคยอยากได้ ท่านอาจารย์อติโชติก็ยิ้มๆบอกแค่ว่าดีแล้ว ดีแล้ว จำได้ว่าตรงที่ท่านอาจารย์นั่งรับแขกนั้น ด้านหลังเขียนป้ายไว้ตัวใหญ่ชัดเจนว่า ไม่มีการใบ้หวย ไม่รับสะเดาะเคราะห์…..ผมก็เดินไปที่ตู้วัตถุมงคล พูดคุยกับพี่แป้น ก็หมายตารูปหล่อบูชา๕นิ้วปางลีลามหาราช บางคนก็บอกว่าเป็นปางประทานพร  แต่ตามที่ทางวัดพุทไธศวรรย์แจ้งในเวปสองแผ่นดินว่า ปางตาขุนโหร ด้วยเหตุที่พกเงินสดมาไม่พอจะบูชารูปบูชาห้านิ้ว จำไม่ผิดที่วัดให้บูชา 4,000 บาท(ตอนนั้นมีตังค์ติดกระเป็ไม่ถึงสามพัน เพราะเอาไปเช่าวัตถุมงคลไปเกือบหมด รวมที่เพื่อนๆฝากเช่าด้วย) ขับรถกลับลำปางแบบขัดใจเล็กๆ โชคดีที่ได้รับความเมตตาจากพี่แป้นช่วยจัดส่งมาให้ ครั้งแรกที่รูปบูชามาถึงที่ทำงาน ผมนี่ขนลุกเลย วันนั้นกลับบ้านแล้วอัญเชิญท่านพ่อขึ้นหิ้งที่ตั้งต่างหากข้างๆหิ้งพระ แม่ยายผมกับพ่อตาก็มาบอกว่าตอนเย็นมีงูตัวเล็กวิ่งเข้าบ้านแล้ววิ่งหายไปตรงผนังมุมห้อง หาเท่าไหร่ก็ไม่พบ ผมได้สอบถามกับพี่ที่สนิทกัน พี่วราทิตย์บอกว่า นั่นแหละเป็นปรากฎการณ์ที่เกิดเสมอๆเวลาที่อัญเชิญองค์พ่อเข้าบ้าน ได้ยินมาหลายคนแล้ว แบบนี้เลย วันแรกที่ท่านพ่อเข้าบ้านก็ได้แสดงความอัศจรรย์ให้ได้รับรู้แล้ว ขณะนั่งพิมพ์นี้ผมยังขนลุกอยู่เลยครับ…ถัดมาอีกปี ลูกชายคนเล็กครบเกณฑ์เข้าเรียนโรงเรียนอนุบาลของจังหวัดลำปาง ซึ่งเมื่อสองปีก่อนลูกชายคนโตไปจับฉลากไม่ได้เลยต้องหาวิธีพิเศษให้ คราวนี้ผมจุดธูปบอกพ่อว่า ท่านพ่อครับ ขอบารมีท่านพ่อช่วยให้ลูกคนเล็กจับฉลากได้ด้วยเถอะครับ ค่าแป๊ะเจี๊ยะแพงไม่ไหวครับ ถ้าจับได้ ลูกและลูกชายจะไปจุดประทัดถวายที่ศาลหลักเมืองนครศรีฯ เมื่อถึงวันที่จับฉลาก ทางโรงเรียนก็แบ่งนักเรียนเป็นแถวๆ แถวละ 78 คน จับฉลากเอาแค่ 46 คน เฉลี่ยคือ 3 คนจับออก 1 คน พอดีด้วยความนอนใจ ไปถึงโรงเรียนเกือบแปดโมงกว่า ได้ลำดับท้ายๆของแถวเกือบอันดับที่71หรือ72 จับฉลากไปก็ลุ้นไป ในใจก็นึกถึงท่านพ่อ ขอให้ท่านช่วยตลอด การที่เราอยู่ท้ายๆทำให้โอกาสเหลืออยู่น้อยลง เพราะต้นแถวอาจจับได้หมดเลยก็ได้ แต่คราวนี้ผิดกัน ต้นแถวจับไม่ได้เยอะจนเหลือที่นั่งก่อนมาถึงคิวลูกชายผมเกือบ 4-5 ที่นั่งกับอีก5-6 คนที่เหลือ โอกาสเป็นไปได้แต่คงไม่มาก ในที่สุดก็จับได้ ในใจนึกแล้วว่า ปิดเทอมเมษาปีนี้ต้องลางานหลายวันไปกราบพ่อที่นครศรีฯ และแก้บนตามที่บอกท่านพ่อไว้  ปีนั้นก็ลงไปนครศรีฯพาเจ้าตัวเล็กไปจุดประทัดถวายท่านพ่อไป 100 นัด….ผมเองก่อนจะขอท่านพ่อก็นั่งคิดแล้วคิดอีกว่า จำเป็นหรือไม่ จำเป็นมากน้อยเท่าไหร่ ไม่อยากขอท่านพร่ำเพรื่อ ขอสิ่งที่จำเป็นจริงๆเท่านั้น

.